

W porównaniu do innych gier zespołowych w siatkówce obserwujemy zdecydowanie mniej ruchów naturalnych. Podstawowe sposoby lokomocji na przykład, są to w przeważającej mierze specyficzne starty z różnych pozycji, bieg krokiem dostawnym i skrzyżnym czy wyskoki z dwóch nóg. Jeszcze więcej trudności nastręcza druga właściwość. Przepisy gry zezwalają tylko na odbicia i uderzenia piłki podczas gry. Oznacza to, że początkujący nie mają możliwości przetrzymania piłki, żeby się rozglądnąć, zastanowić gdzie ją dalej skierować. Ponadto wszystko to odbywa się pod stałą kontrolą sędziego, oceniającego każdy kontakt z piłką, pod kątem zgodności z przepisami. Poważną trudnością jest także szybkie przestawianie się w sytuacjach meczowych, z jednych na inne zadania ruchowe. Mając na uwadze tak dużą skalę trudności, z jaką styka się każdy początkujący, musimy dojść do wniosku, że w tej dyscyplinie sportu wstępny etap szkolenia zasługuje na dokładne rozpoznanie.